शैली थिएटरमा दिन दिनै विवाहको प्रस्ताब

ब्युटी न्युज नेपाल
काठमाडौं, २९ पुष

रुसी साहित्यकार आन्तोंन चेकोभले लेखेको नाटक विवाहको प्रस्ताव शैली थिएटरका कलाकारले रातोपुल स्थिति आफ्नै नब निर्मित नाटकघरमा मञ्चन भईरहेको छ । जसमा सुबास सुबेदी, स्नेहा पौडेल र शसांक बोहराको मुख्य अभिनय रहेको छ ।

नाटकमा मुख्य रुपमा यि तिन जना पात्रहरु छन जो एकदम उत्तेजित र अनियन्त्रित हुन्छन । उनीहरु आफ्नो अनुकुलता हेरी बिभिन्न पात्रहरुसंग ब्यबहार गर्छन् । आफ्नो स्वार्थ पुरा गर्न उनीहरु हदै सम्म झुक्न सक्छन् । जस्तै लोमोभले आफ्नो बिहे गर्ने उमेर पार भएकोले मन नपरे पनि छिमेकीको छोरी नतालियासग बिहे गर्न तयार हुन्छ । उसको बिहे गर्नुको मुख्य उद्देश्य झट्ट हेर्दा जिबनसाथि पाउने आसामा भए पनि मुख्य भित्रि कारण जविन र पैसाको लोभ हो ।

चुबुकोभले लोमोभलाइ सुरुसुरुमा जति गालि गरेपनि अन्त्यमा आफनो छोरीको बिहे लोमोभ सँग गराउन उसैको चाप्लुसी गरिरहन्छ ।

त्यस्तै नतालिया पनि जसलाइ अपमान र तिरस्कार गरिरहेकी हुन्छे आखिरमा उ बिहे गर्न आएको भनेपछि उसैलाई माया र सम्मान दिन तयार हुन्छे । यसरी उनीहरु छेपारोको जस्तो रङ्ग फेर्ने अनि अबस्था हेरी गोहीले झैँ आसु झार्ने गर्छन । अनि कछुवाको गतिमा उनीहरु आफ्नो मूल कुरालाइ अघि बढाउन ढिलो गर्छन । एकातिरको कुरा आर्को तिर लाग्छन । मुख्य कुरा तर्क जान हिच्किचाउछन् ।

नाटकको सुरुवात र अन्त्यमा ७ जना मान्छे अनुहारमा मास्क (मुखौटा र मुकुण्डो) लगाएर आउँछन । उनीहरु रबिन तामाङ, देबेन्द्र बब्लु, भारती रिजाल, बिशाल घिमिरे, दिप्ती पौडेल, निर्भिक भट्टराई, रुपक काफ्ले र सदिन लुइँटेलले हुन । जो बिभिन्न भूमिकामा छन् । अनि उनीहरु पनि आफ्नो अनुकुलता हेरी रुप परिबर्तन गर्छन । पात्र हरु दुई अनुहार बोकी ’दुई जिब्रे’ चरित्र देखाउने गर्छन । ताक परे तिवारी नत्र गोतामे पात्रहरुले मुखमा मास्क लगाएका हुन्छन । जुन आवश्यकता र अनुकुलता अनुसार फेर्छन । यसको मतलब हरेक व्यक्तिले देखिने र लुकाउने दुई प्रकारका मुकुण्डो धारण गरेका हुन्छन । उनीहरु घर भित्र आउदा ढोकामा मास्क राख्छन अनि फर्किने बेला लगाएर जान्छन ।

मन्चको बिचमा ऐना राखिएको छ । जसले झुठ वा भर्मलाइ चिर्ने सम्भावनाको अवस्थालाई संकेत गरिदिन्छ । एक उदाहरण नतालियाले मनमा राखेको भ्रम त्यतिबेला सच्चिन्छ जतिबेला उनि ऐनाको नजिक हुन्छिन । यसरी नाटकमा अभिनय, सेट, प्रप्स, भेषभूषा, संगीत, प्रकास, रंग मार्फत नाटकको मूल सारलाई व्यक्त्त गरिएको छ ।

नाटकमा गीत पनि प्रस्तुत हुन्छ । नाटकलाई केन्द्रबिन्दु बनाएर रचिएको गितमा संगीत र स्वर देबेन्द्र बब्लुको रहको छ । गीत यस्तो छ –
‘मान्छे पनि फेर्दो रहेछ काचुली,
हिउले छोपेको हिमचुली झैँ
भित्र एक चित्र, बाहिर बिचित्र
कुन हो यसको सहि रुप
छिनछिनमा फेरिने स्वरूप !’

यो गीतले पनि नाटकको भाव प्रस्तुत गर्छ । यी नाटकका बिभिन्न रंगमंचिय तत्त्वहरू बीच समधुर मेल देखिन्छ । अबसरबादी मान्छेले रुप फेर्ने परिपाटीलाई यसले ब्यँग्य गरेको छ । सबिन न्यौपानेले नेपालीमा अनुबाद गरेको यो नाटकलाई नबराज बुढाथोकीले निर्देशन गरेका छन् ।

 

Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More